ایمپینجمنت لگن

ایمپینجمنت لگن یا سندرم گیر کردن مفصل ران (Femoroacetabular Impingement یا FAI) یکی از شایع ترین علل درد مفصل ران در نوجوانان، جوانان و افراد فعال است. این بیماری زمانی ایجاد می شود که بین سر استخوان ران و حفره لگن تماس غیر طبیعی ایجاد شده و در هنگام حرکت، استخوان ها به یکدیگر گیر کنند. ادامه این وضعیت می تواند باعث آسیب غضروف، پارگی لابروم مفصل ران و در نهایت آرتروز زودرس مفصل شود. تشخیص به موقع و درمان مناسب توسط متخصص طب فیزیکی و توانبخشی می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و عملکرد طبیعی مفصل را حفظ کند.

ایمپینجمنت لگن چیست؟

مفصل ران از اتصال سر استخوان ران به حفره استابولوم لگن تشکیل شده است. در حالت طبیعی این دو بخش بدون اصطکاک و به نرمی روی یکدیگر حرکت می کنند. اما در سندرم گیر کردن مفصل ران، به دلیل تغییر شکل استخوان یا ناهنجاری ساختاری، هنگام خم شدن یا چرخش مفصل، برخورد غیر طبیعی بین استخوان ها ایجاد می شود.

این برخورد مکرر به مرور زمان موجب آسیب غضروف مفصلی، التهاب و درد خواهد شد.

پیشنهاد مطالعه: سندرم کتف بالدار چیست؟

انواع ایمپینجمنت مفصل ران

ایمپینجمنت نوع CAM

در این نوع، سر استخوان ران کاملا گرد نیست و برجستگی غیر طبیعی دارد. هنگام حرکت، این برجستگی به لبه استابولوم برخورد می کند.

ایمپینجمنت نوع PINCER

در این حالت، لبه حفره استابولوم بیش از حد استخوان را می پوشاند و باعث گیر کردن سر استخوان ران می شود.

ایمپینجمنت ترکیبی

در بسیاری از بیماران هر دو نوع CAM و PINCER به صورت همزمان وجود دارند که شایع ترین نوع بیماری محسوب می شود.

علت ایجاد سندرم گیر کردن مفصل ران

عوامل مختلفی می توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند، از جمله:

  • ناهنجاری مادرزادی مفصل ران
  • رشد غیر طبیعی استخوان در دوران نوجوانی
  • فعالیت های ورزشی شدید
  • فوتبال، ژیمناستیک، رقص و ورزش های رزمی
  • آسیب های مکرر مفصل ران
  • سابقه شکستگی یا دررفتگی مفصل ران
  • عوامل ژنتیکی

علائم ایمپینجمنت لگن

علائم بیماری معمولا به تدریج ظاهر می شوند و با فعالیت افزایش می یابند.

درد کشاله ران

شایع ترین علامت بیماری، درد در قسمت جلوی لگن یا کشاله ران است که هنگام نشستن طولانی، بالا رفتن از پله یا ورزش شدت پیدا می کند.

محدودیت حرکت

بیمار ممکن است در خم کردن یا چرخاندن ران احساس محدودیت داشته باشد.

احساس گیر کردن مفصل

برخی بیماران هنگام حرکت احساس قفل شدن، گیر کردن یا کلیک در مفصل ران دارند.

کاهش توانایی ورزش

درد باعث کاهش عملکرد ورزشی و محدود شدن فعالیت های روزانه می شود.

درد هنگام نشستن

نشستن طولانی مدت یا رانندگی می تواند درد را تشدید کند.

عوامل خطر

احتمال ابتلا در شرایط زیر بیشتر است:

  • ورزشکاران حرفه ای
  • نوجوانان در حال رشد
  • افراد دارای ناهنجاری های استخوانی
  • سابقه آسیب مفصل ران
  • فعالیت های سنگین و تکراری

تشخیص ایمپینجمنت مفصل ران

تشخیص بیماری نیازمند بررسی دقیق توسط متخصص طب فیزیکی و توانبخشی یا ارتوپد است.

شرح حال و معاینه

پزشک محل درد، دامنه حرکت و تست های اختصاصی مفصل ران را بررسی می کند.

رادیوگرافی

عکس ساده می تواند تغییرات استخوانی و نوع ایمپینجمنت را نشان دهد.

ام آر آی

MRI بهترین روش برای بررسی پارگی لابروم و آسیب غضروف مفصل است.

سی تی اسکن

در برخی بیماران برای ارزیابی دقیق ساختمان استخوان از سی تی اسکن استفاده می شود.

درمان غیر جراحی ایمپینجمنت لگن

در بسیاری از بیماران، درمان بدون جراحی نتایج بسیار مطلوبی دارد.

اصلاح فعالیت ها

کاهش فعالیت هایی که موجب درد می شوند، اولین قدم درمان است.

دارو درمانی

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی برای کاهش درد و التهاب تجویز می شوند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یکی از موثرترین روش های درمان است و شامل:

  • تقویت عضلات لگن
  • افزایش انعطاف پذیری
  • اصلاح الگوی حرکتی
  • بهبود تعادل عضلات
  • کاهش فشار روی مفصل

تمرین درمانی

تمرینات تخصصی باعث افزایش دامنه حرکتی و کاهش درد می شوند.

کاهش وزن

در افراد دارای اضافه وزن، کاهش وزن فشار وارد شده بر مفصل ران را کمتر می کند.

نقش متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در درمان

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی نقش بسیار مهمی در درمان غیر جراحی این بیماری دارد. این متخصص با ارزیابی دقیق وضعیت بیمار، علت درد و میزان محدودیت حرکتی را مشخص کرده و برنامه درمانی اختصاصی طراحی می کند.

مهم ترین اقدامات متخصص طب فیزیکی عبارتند از:

  • تشخیص دقیق علت درد لگن
  • تجویز برنامه تمرین درمانی اختصاصی
  • هدایت جلسات فیزیوتراپی
  • اصلاح الگوی راه رفتن
  • آموزش حرکات صحیح روزانه
  • کنترل درد و التهاب
  • پیشگیری از پیشرفت آسیب مفصل
  • بازگرداندن بیمار به فعالیت های عادی و ورزشی

چه زمانی جراحی لازم است؟

اگر درمان های غیر جراحی طی چند ماه موثر نباشند یا پارگی شدید لابروم و آسیب گسترده غضروف وجود داشته باشد، پزشک ممکن است جراحی آرتروسکوپی مفصل ران را پیشنهاد کند.

در این جراحی برجستگی های استخوانی اصلاح شده و آسیب های داخل مفصل ترمیم می شوند.

راه های پیشگیری

برای کاهش احتمال ابتلا به سندرم گیر کردن مفصل ران توصیه می شود:

  • انجام تمرینات کششی قبل از ورزش
  • تقویت عضلات لگن و تنه
  • پرهیز از حرکات تکراری شدید
  • حفظ وزن مناسب
  • درمان به موقع آسیب های مفصل ران
  • مراجعه سریع در صورت درد مداوم کشاله ران

تشخیص زودهنگام، اصلاح فعالیت ها، فیزیوتراپی، تمرین درمانی و پیگیری منظم زیر نظر متخصص طب فیزیکی و توانبخشی نقش مهمی در کاهش درد، بهبود عملکرد مفصل و پیشگیری از نیاز به جراحی دارد. مراجعه به پزشک در مراحل اولیه بیماری، بهترین فرصت را برای درمان موفق و حفظ سلامت مفصل ران فراهم می کند.

متخصص درمان ایمپینجمنت لگن در تبریز

دکتر علی نیرومند، متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در تبریز، در زمینه تشخیص و درمان غیر جراحی ایمپینجمنت لگن یا سندرم گیر کردن مفصل ران خدمات تخصصی ارائه می دهند. ایشان با بررسی دقیق علت درد، محدودیت حرکتی و وضعیت مفصل ران، مناسب ترین برنامه درمانی را برای هر بیمار تدوین می کنند.

درمان های ارائه شده شامل تمرین درمانی تخصصی، فیزیوتراپی، اصلاح الگوی حرکتی، کنترل درد و آموزش فعالیت های روزمره با هدف کاهش فشار بر مفصل است. هدف از درمان، کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی، جلوگیری از پیشرفت آسیب غضروف و بازگرداندن بیمار به فعالیت های عادی و ورزشی است. مراجعه به موقع به دکتر علی نیرومند می تواند از بروز عوارضی مانند پارگی لابروم و آرتروز زودرس مفصل ران پیشگیری کند.

 پنل نوبت دهی متخصص طب فیزیکی جهت مشاوره و ویزیت

 شماره تلفن ۰۴۱۳۳۲۷۳۲۶۴  جهت ارتباط و وقت ویزیت

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


4 × six =